Czym jest vishing?

Vishing to rodzaj oszustwa telefonicznego, w którym przestępca podszywa się pod pracownika banku, policjanta lub przedstawiciela innej zaufanej instytucji.

Podczas rozmowy próbuje zdobyć poufne dane albo nakłonić rozmówcę do wykonania określonej czynności.

Oszuści mogą twierdzić, że na koncie wykryto podejrzaną transakcję, ktoś próbował zalogować się do bankowości albo trzeba pilnie zabezpieczyć pieniądze. W rzeczywistości ich celem może być przejęcie dostępu do konta lub nakłonienie klienta do wykonania przelewu.

Czym jest spoofing?

Spoofing to podszywanie się pod prawdziwy numer telefonu, adres e-mail lub inną informację identyfikującą nadawcę.

Dzięki temu oszust może sprawić, że połączenie lub wiadomość wygląda tak, jakby pochodziła od banku albo innej znanej instytucji. Dlatego sam numer wyświetlający się na ekranie telefonu nie potwierdza, że rozmówca jest pracownikiem banku.

Czym różni się vishing od spoofingu?

Vishing dotyczy sposobu prowadzenia oszustwa – najczęściej za pomocą rozmowy telefonicznej. Spoofing polega na podszywaniu się pod prawdziwego nadawcę lub numer telefonu.

Oszuści mogą wykorzystać obie metody jednocześnie. Przykładowo przestępca może zadzwonić i podać się za pracownika banku, a na ekranie telefonu może wyświetlić się numer przypominający prawdziwy numer banku.

Oszuści stosują wyćwiczone techniki manipulacji. Podszywają się pod prawdziwe numery telefonów! Kiedy dzwonią, na telefonie klienta może wyświetlić się inny, znany numer lub nazwa banku. Choć nie ma jednego schematu działania, przykładowa rozmowa może przebiegać tak:

1. 1. Klient odbiera telefon od oszusta.
   2. Oszust przekazuje klientowi informację o rzekomej płatności na jego koncie i prosi o potwierdzenie jej wykonania. Często oszuści przekazują też informację o logowaniu spoza granic Polski.
   3. Klient odpowiada na wszystkie pytania, których oficjalnym celem jest jego weryfikacja.
   4. Oszust informuje klienta, że musi zablokować rzekomą fałszywą transakcję lub przeprowadzić „zdalne skanowanie antywirusowe”. W tym celu klient ma zainstalować specjalną aplikację, np. AnyDesk lub TeamViewer.
   5. Klient instaluje aplikację, a jego dane trafią do oszusta – ma dostęp do konta klienta i pieniędzy na nim. 

Celem takiej rozmowy może być uzyskanie dostępu do bankowości internetowej lub przejęcie pieniędzy.

• • Nigdy nie wolno podawać loginu i hasła do bankowości internetowej, danych karty płatniczej (numer karty, CVV, data ważności). To informacje poufne, powinny być znane tylko klientowi.
  • Zawsze warto czytać treść SMS-ów i komunikatów z aplikacji mobilnej. Należy zwrócić na nie szczególną uwagę podczas połączenia z rzekomym przedstawicielem banku lub innej instytucji. Z ich treści może wynikać, że akceptuje się transakcję, którą przygotowali przestępcy.
  • Jeżeli jakakolwiek rozmowa wzbudza wątpliwości lub niepokój klienta, niech się rozłączy. Warto odczekać minimum 30 sekund, a następnie samodzielnie połączyć się z instytucją, z której dzwonił rzekomy przedstawiciel. Koniecznie należy wpisać numer samodzielnie - nie oddzwaniać na wcześniejsze połączenie.
  • Nie powinno się instalować dodatkowego oprogramowania na urządzeniach, za pomocą których klient loguje się do aplikacji bankowej.

Nie wolno zgadzać się na alternatywny kontakt mailowy czy SMS-owy. Oszust może chcieć wysłać link lub załącznik, który może zainfekować urządzenie klienta.